موارد انحلال شرکت تضامنی

موارد انحلال شرکت تضامنی

شرکت تضامنی به‌عنوان یکی از انواع شرکت‌های شخصی می‌تواند تحت شرایطی منحل گردد. اولین وضعیت مهم برای انحلال شرکت تضامنی، تحقق هدفی است که برای آن تأسیس شده است. اگر هدف اولیه شرکت محقق شود و نیازی به ادامه فعالیت نباشد، شرکا می‌توانند تصمیم به انحلال شرکت بگیرند. همچنین، این نوع شرکت می‌تواند در صورت توافق تمام شرکا در هر زمانی منحل شود، حتی اگر مدت زمان فعالیت شرکت هنوز به پایان نرسیده باشد.

یکی دیگر از شرایط انحلال شرکت تضامنی، ورشکستگی است. اگر شرکت به دلیل عدم توانایی در پرداخت دیون خود ورشکسته شود، دادگاه می‌تواند حکم به انحلال شرکت دهد. در مواردی که یکی از شرکا فوت کند، اصولاً شرکت تضامنی منحل می‌شود مگر آنکه در اساسنامه یا توافق میان شرکا به‌گونه‌ای دیگر پیش‌بینی شده باشد. در این صورت، شرکا می‌توانند به فعالیت خود ادامه دهند با این شرط که اجازه وراث شریک متوفی را کسب کنند.

اگر یکی از شرکا به صورت قانونی از شرکت خارج شود یا خروج او باعث کاهش تعداد شرکا به کمتر از دو نفر شود، شرکت تضامنی می‌تواند منحل شود. همچنین، زمانی که یکی از شرکا به دلیل خلافکاری یا تخلف قانونی به طور رسمی محکوم شود و حضور او در شرکت به صلاحیت شرکت آسیب بزند، می‌توان اقدام به انحلال شرکت کرد. رعایت این موارد قانونی و توجه به توافقات موجود میان شرکا می‌تواند راهنمای موثری برای جلوگیری از نزاع‌های حقوقی پرهزینه باشد.

مهمترین موارد و دلایل انحلال شرکت تضامنی

طبق ماده ۱۳۶ قانون تجارت، شرکت تضامنی در موارد ذیل منحل می‌شود:
الف) در مورد فقرات ۱- ۲- ۳ ماده ۹۳ قانون تجارت به شرح زیر:
۱- وقتی که شرکت مقصودی را که برای آن تشکیل شده بود انجام داده یا انجام آن غیرممکن شده باشد.
۲- وقتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل و مدت مقتضی شده باشد.
۳- در صورتی که شرکت ورشکسته شود.
ب) در صورت رضایت تمام شرکا.
ج) در صورتی که یکی از شرکا به دلایلی انحلال شرکت را از محکمه تقاضا نماید و محکمه آن دلایل را موجه دانسته و حکم به انحلال بدهد.
د) در صورت فسخ یکی از شرکا مطابق ماده ۱۳۷.
ه) در صورت ورشکستگی یکی از شرکا مطابق ماده ۱۳۸.
و) در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکا مطابق مواد ۱۳۹ و ۱۴۰.

در صورتیکه موارد انحلال شرکت مختص به تعدادی از شرکا باشد قانون چه می گوید؟

در مورد بند ( ج ) هرگاه دلایل و موارد انحلال منحصراً مربوط به شریک یا شرکای معینی باشد. محکمه می‌تواند به تقاضای سایر شرکا به جای انحلال حکم اخراج آن شریک یا شرکای معین را بدهد. طبق ماده ۱۳۷ قانون تجارت، فسخ شرکت در صورتی ممکن است که در اساسنامه این حق از شرکا سلب نشده و ناشی از قصد اضرار نباشد، تقاضای فسخ و موارد آن را باید ۶ ماه قبل از فسخ کتبا به شرکا اعلام شود. اگر موافق اساسنامه باید سال به سال به حساب شرکت رسیدگی شود فسخ در موقع ختم محاسبه سالیانه به عمل می آید.

پرداخت بدهی های شرکت در هنگام انحلال

طبق ماده ۱۲۶ قانون تجارت، هرگاه شرکت تضامنی منحل شود. مادام که بدهی‌های شرکت از دارایی‌های آن پرداخت نشده هیچ یک از طلبکاران شخصی شرکا حقی در آن دارایی نخواهند داشت.

اگر دارایی شرکت برای پرداخت بدهی های آن و دیگر موارد مالی کفایت نکند. طلبکاران شرکت حق دارند بقیه طلب خود را از تمام یا فرد فرد شرکای ضامن مطالبه کنند. ولی در این مورد طلبکاران شرکت بر طلبکاران شخصی شرکا حق تقدم نخواهند داشت.

موارد انحلال شرکت تضامنی

در چه شرایطی طلبکاران می توانند تقاضای انحلال شرکت تضامنی را کنند؟

طبق ماده ۱۲۹ طرفداران شخصی شرکا حق ندارند طلب خود را از دارایی شرکت تامین یا وصول کنند. ولی می‌توانند به سهمیه مدیون خود از منافع شرکت یا سهمی که در صورت انحلال شرکت ممکن است. به مدیون مزبور تعلق گیرد.  هر اقدامی قانونی که مقتضی باشد به عمل آورند.
طلبکاران شخصی شرکا در صورتی که نتوانسته باشند طلب خود را از دارایی شخصی مدیون خود وصول کنند.  و سهم مدیون از منافع شرکت کافی برای پرداخت طلب آنها نباشد. می توانند این شرکت را تقاضا نمایند. ( اعم از اینکه شرکت برای مدت محدود یا غیر محدود تشکیل شده باشد)

مشروط بر اینکه لااقل ۶ ماه قبل قصد خود را به وسیله اظهارنامه رسمی به اطلاع شرکت رسانیده باشند. در این صورت شرکت یا بعضی شرکا می‌توانند مادام که حکم نهایی انحلال صادر نشده با پرداخت طلب دائنین مزبور تا حد دارایی مدیون در شرکت یا با جلب رضایت آنان به طریق دیگر از فسخ و انحلال شرکت تضامنی جلوگیری کنند.

کارشناسان تک نیک ثبت به شماره 09189414281 آماده مشاوره شما عزیزان در موارد انحلال شرکت تضامنی می باشند.